A vida é unha longa viaxe por un camiño inacabable de baldosas amarelas cheo de desvios e cruces.......
3/11/16
28/9/15
BALDOSA 547: COTO MANGUELO, ORAZO - TEATRO
A pasada fín de semana, transcurreu en Orazo entre as obras de teatro da IX Mostra Cotomanguelo de Teatro.
| a.s.c. COTOMANGUELO "A consulta do avogado" |
| a.s.c. COTOMANGUELO "A consulta do avogado" |
| a.s.c. COTOMANGUELO " O guindastre" |
| a.s.c. COTOMANGUELO " O guindastre" |
| a.s.c. COTOMANGUELO "Clave rosa" |
| a.s.c. COTOMANGUELO "Clave rosa" |
| a.s.c. COTOMANGUELO "O testamento do Nacho" |
| a.s.c. COTOMANGUELO "O testamento do Nacho" |
| Seis dedos "Cocer e cantar" |
| Seis dedos "Cocer e cantar" |
| Disfunción Contínua "Teimas" |
| Disfunción contínua "Teimas" |
| Kote Malabar "Cirkote" |
| Kote Malabar "Cirkote" |
| Andaravía teatro - A.C. Papaventos "Brincacontos" |
| Andaravía teatro - A.C. Papaventos "Brincacontos" |
| Mangas Verdes "Os vellos non deben namorarse" |
| Mangas Verdes "Os vellos non deben namorarse" |
5/8/15
27/7/15
20/7/15
BALDOSA 544: ITALIA 001 GALLERIA BORGHESE
Si queredes ir, recomendo que merquedes as entradas por anticipado dende a páxina oficial http://www.galleriaborghese.it/default.htm.
31/5/15
BALDOSA 543: POR TERRAS DE CELANOVA
Aquí vén o maio
de frores cuberto...
puxéronse á porta
cantándome os nenos;
i os puchos furados
pra min estendendo,
pedíronme crocas
dos meus castiñeiros.
Pasai, rapaciños,
calados e quedos;
que o que é polo de hoxe
que darvos non teño.
Eu sónvo-lo probe
do pobo gallego:
pra min non hai maio,
¡pra min sempre é inverno!...
Cando eu me atopare
de donos liberto
i o pan non me quiten
trabucos e préstemos,
e como os do abade
frorezan meus eidos,
chegado habrá entonces
o maio que eu quero.
¿Queredes castañas
dos meus castiñeiros?...
Cantádeme un maio
sin bruxas nin demos:
un maio sin segas,
usuras nin preitos,
sin quintas, nin portas,
nin foros, nin cregos.
Curros Enríquez, Manuel (1996) Aires da miña terra (Vigo: AS-PG)
de frores cuberto...
puxéronse á porta
cantándome os nenos;
i os puchos furados
pra min estendendo,
pedíronme crocas
dos meus castiñeiros.
Pasai, rapaciños,
calados e quedos;
que o que é polo de hoxe
que darvos non teño.
Eu sónvo-lo probe
do pobo gallego:
pra min non hai maio,
¡pra min sempre é inverno!...
Cando eu me atopare
de donos liberto
i o pan non me quiten
trabucos e préstemos,
e como os do abade
frorezan meus eidos,
chegado habrá entonces
o maio que eu quero.
¿Queredes castañas
dos meus castiñeiros?...
Cantádeme un maio
sin bruxas nin demos:
un maio sin segas,
usuras nin preitos,
sin quintas, nin portas,
nin foros, nin cregos.
Curros Enríquez, Manuel (1996) Aires da miña terra (Vigo: AS-PG)
Suscribirse a:
Entradas (Atom)











